کارای مهم رو زور زورکی به فراموشی می سپرم و با اینکه میدونم سرم به شدت در آینده ی نزدیک به سنگ می خوره بازم خودم رو به خریت می زنم
و حالا خیال نکن که کار هیجان انگیز میکنم یا کیف دنیا رو میکنم! نه!!!! همه ش مزخرف!
پشت پا می زنم به زندگی و بختم آخرشم به گدایی گوشه خیابون می افتم!که چی؟! که عشقم نکشیده همت را استوار کنم و یا همون عبارت معروف!
