بالأخره فهمیدم! دلیل اینکه ترک عادت موجب مرض است اینه که ما به قدری آدم های مزخرف و کوچیکی هستیم که هویتمون با عادتهامون مشخص میشه.... حتی اگه دوسشون هم نداشته باشیم! حتی اگه ازشون متنفر باشیم و دلیل پس رفت و بدبختیامون بدونیمشون.... لوطی ای که انترش مرده بود....

تا حالا شده آس پیک رو رد کنی به خاطر بدست آوردن یه کارتی که بیشتر به دستت بخوره؟ خب امیدوارم هیچوقت برات اینجوری نشه، اگر هم شد به اندازه ی کافی مصمم باشی و یا اصلا نتیجه ش برات مهم نباشه

آدمها کم کم با بزرگ شدن تبدیل میشن به قاتل های حرفه ای و سریالی.... یاد میگیرن برای رد کردن روزها، آدمهای زندگیشون رو بکشن! دوستای قدیمی،عشقهای قبلی، و حتی خود قدیمیشون رو! به دنیای آدم بزرگا خوش اومدی کوچولو!

زود گذر یا ناگذر

روابطی که از روی نیاز شکل میگیرن خیــــــــلـــــــــــی بعیده که در آخر به ایده آل برسن!
مسلماً ترس از تنهایی ، نیاز فیزیکی، نیاز به پایی برای وقت گذرانی و .... معیار دوستی به حساب نمیان؛

بعضی به خاطر بوجود آوردن رابطه (حتی اگه بر پایه ی چنین چیز هایی باشه) معیار های واهی ای رو میارن وسط که خودشون یا طرف رو گول بزنن. این خیلی مشکل زا میشه!

من اخیراً دارم واهی ها رو تمیز میدم!:)

دیوار

مثل بچه مارمولکی ام که هر دفعه که از دیوار میره بالا باز با دم میخوره زمین! اما باید ادامه داد!برای زندگی بودن چاره ای جز این نیست! دستامو انقدر فشار میدم و خودمو به پستی-بلندی های دیوار گیر میدم تا بالاخره برسم به بالاش!