اندر حکایت تنهایی I

photo: www.vtrad.ro

همچنانکه جرعه جرعه سکوت نوش جان میکنی ذهن ترانه های بکر برایت می سراید.

عزیزم از اونجایی که نمی تونم رو در رو بهت بگم این جا مینویسم،تو خیلی عجیب و جالبی! دلم می خواد یه ذره بین بردارم و بیفتم به جونت و انقدر بزنمت که از حال برم!!!

بین خوب و بد؛زشت وزیبا؛خوشبخت و سیاه بخت؛معصوم و گناهکار(کثیف!)؛.....یه مو فاصله ست!بعضی اوقات باید اونقدر قدرت داشته باشی که صفت بچسبیش بعضی اوقاتم باید جسارت به خرج بدی و ولش بدی...
چه می شه کرد زندگی خودش مثل یه تار مو هه!

یه طرفه؟

خیابونای یه طرفه رو دوس دارم چون وقتی توشی می تونی بگی این خیابون حق منه مال منه و هر کیو که از جهت مخالفت بیاد میتونی خفت کنی!اما عشقای یه طرفه...هیچ وقت نمیتونی بگی این عشق منه مال منه حق منه!نگاش نکنین دس بش نزنین...عشق یه طرفه پنداری خیابون دوطرف ممنوعه!!!بری توش خفتی!مث این بن بستا میمونه....

من می تونم تمااام عمرمو با ثابت قدمی تمام به روزنامه پاره کردن بپردازم بدون اینکه ذره ای ازشو بخونم یا بفهمم...و یه روزی در حین روزنامه پاره کردن از دنیا برم،بدون اینکه ذره ای کار دیگه ای انجام داده باشم!

صبوری کن صبوری کن صبوری!

همه چی که قرار نیست به وفق مراد باشه همیشه!!!

درونم جسم کوچک لرزانی میدردد و من نمی دانم دردش چیست
یه لقمه غذا می خورم یه قلپ غصه...غذا غصه غذا غصه...قلپ قلپ قلپ ...من نمی دونم این دریایی که قلپ به قلپ دارم توش غرق می شم از کجا اومده فکر کنم شروعش از جمع شدن چند قطره بوده باشه